تبليغاتX
امید سبز

از اين هفته بالاخره بعد از حدود ۵/۱ سال تلاش و پيگيري و اصرار سفارت و آوردن هزار دليل و منطق كه البته حتي يكي از آنها نيز از طرف مسئولين شركت آسمان پذيرفته شده نبود، پرواز مستقيم تهران ـ بيشكك راه اندازي شد و اولين پرواز هم ديروز صورت گرفت و با حداقل مسافر مسير تهران بيشكك را به گفته برخي از مسافرين در ۲ ساعت ۴۵ دقيقه طي كرد. اين پرواز را شركت هواپيمايي آسمان انجام مي دهد البته بدون تعطيل شدن پرواز قبلي كه در مسير بيشكك و مشهد است و در روزهاي پنجشنبه انجام مي شود.

پرواز تهران بيشكك روزهاي دوشنبه ساعت ۳۰/۱ ظهر از فرودگاه امام خميني پرواز مي كند و بعد از كمتر از ۳ ساعت حول و حوش ساعت ۷ بعد از ظهر به وقت بيشكك وارد فرودگاه بين المللي ماناس مي شود.

البته اولين پرواز كه ديروز دوشنبه ۲۹/۵/۸۶ بود و با ۳۰/۱ ساعت تاخير پرواز كرد و طبيعتاً به همين ميزان هم دير به بيشكك رسيد.

مسئولين محترم آسمان المتاس دعا دارند كه روي اين پرواز كار شود كه خدايي نكرده تعطيل نشود.

قيمت هر بليط رفت و برگشت هم حدود ۴۲۰ دلار است كه به نظر مي رسد در مقايسه با مسيرهاي استانبول  و مسكو كه فكر كنم حداقل بيش از ۱۰۰۰ دلار حمي شود، خيلي خوب است ضمن اينكه خستگي و وقت كشي بي جهت اين پروازها را نيز ندارد.

با اين پرواز كه البته اگر متوقف نشود، شركت ها و كساني كه مي خواستند 2 يا سه روزه به بيشكك بيايند راحت مي توانند هماهنگ كنند.

پس فعلاً بين ايران و قرقيزستان 2 پرواز است :

روزهاي پنجشنبه : بيشكك ـ مشهد ـ بيشكك

روزهاي دوشنبه : تهران ـ بيشكك ـ تهران (فرودگاه بين المللي امام خميني)

هر دو پرواز را شركت آسمان انجام مي دهد.

نوشته شده در سه شنبه سی ام مرداد 1386ساعت 18:32 توسط یکی از میان همه| |

عنوان فوق تيتر يكي از روزنامه هاي قرقيززبان قرقيزستان بود كه ۲ هفته پيش از برگزاري اجلاس شانگهاي و سفر آقاي احمدي نژاد به بيشكك در خصوص وي و مخالفت هايي كه از ناحيه ايشان عليه آمريكا صورت مي گيرد، به چاپ رساند. البته اين تيتر ايهام هم دارد چون هم سازمان شانگهاي را مي تواند بزرگترين دشمن حقوقي آمريكا دانست و هم شخص اقاي احمدي نژاد را بعنوان رئيس جمهوري كه سياست هاي ضدآمريكايي اش رنگ و بويي متفاوت از روساي جمهور قبلي ايران دارد.

۲ روز گذشته بيشكك حال و هواي ديگر و متفاوتي داشت. حال و هوايي كه شايد ديگه تا چند سال  بيشكك به خود نبيند. اتفاقي بزرگ در شهري كوچك. قرقيزستان كوچك بصورت غيرمنتطره و غيرقابل پيش بيني از عهده ميزباني اجلاس شانگهاي با سربلندي بيرون آمد و انصافاً مردم هم همكاري بسيار خوبي با دولت در برگزاري اين اجلاس داشتند.

رئيس جمهور چين اولين عضو شانگهاي بود كه وارد فرودگاه بين المللي ماناس شد و مورد استقبال نخست وزير قرقيزستان قرار گرفت. البته رئيس جمهور چين ابتدا بصورت دوجانبه سفر مي كرد و در اجلاس هم شركت داشت. بهترين  هواپيمايي هيات متعلق به هيات چيني بود كه گفته مي شد هياتي ۲ هزار نفري را در چندين نوبت به قرقيزستان اعزام كرده اند. هواپيماي بزرگ ۳ طبقه اي  كه بين هواپيماي ساير راهبران كشورهاي عضو خودنمايي مي كرد.

البته پوتين به ماناس نيامد و در فرودگاه خودشان يعني كانت وارد شد.

آقاي احمدي نژاد هم در حالي كه قرار بود ساعت ۲ بعد از ظهر روز ۱۵ آگوست وارد فرودگاه شود با بيش از ۲ ساعت تاخير از عشق آباد وارد بيشكك شد و مورد استقبال وزير دارايي قرقيزستان بعنوان رئيس هيات قرقيزي استقبال كننده و همراهي كننده قرار گرفت و در مدت حضور رئيس جمهور هم تمام وقت همراه ايشون بود.

رئيس جمهور پر سر و صداي ايران را از نزديك ديدم و خوش و بشي هم كرديم. يكي از خبرنگاران قرقيزي با ديدن ايشان فرياد رئيس جمهور شجاع را به زبان روسي سر دارد و در حالي كه جايگاه خبرنگاران بيش از ۵۰ متر با فرش قرمز فاصله داشت ولي ابراز احساسات آنها به آقاي احمدي نژاد جالب توجه بود. در مدت حضور هم خبرنگاران زيادي مراجعه مي كردند و خواستار كنفراس مطبوعاتي ايشون مي شدند ولي امكان پذير نشد.

ملاقات با ايرانيان مقيم هم با ايشون ميسر نشد و ديدار با رئيس جمهور موكول شده به زماني ديگر.

در شهر بيشكك اوضاع كاملاً متفاوت بود. مناطق مركزي شهر را اعلام كردند كه روزهاي ۱۵ و ۱۶ آگوست تعطيل است و خيلي ها رفتند ايسي كوول و شهر تقريباً خالي بود.

از فرودگاه ماناس تا الاآرچاي كه اقامتگاه رئيس جمهور است و البته محل برگزاري اجلاس بود هر ۵۰ متر يك سرباز با يونيفورم مخصوص مستقر شده بود و از هرگونه تردد افراد به داخل خيابانها جلوگيري مي كردند.

 البته تدابير امنيتي از حدود ۲ هفته قبل از اجلاس شروع شده بود. گشت نيروها در اماكن عمومي و بازرسي از ماشين ها و افراد مشكوك و سخت گيري در ترددهاي خياباني، مانورهاي خياباني ماشين هاي پليس و گشت هوايي در سطح همگي از ۲ هفته قبل شروع شده بود. براي اولين بار من در خيابانها و پارك هاي بيشكك مي ديدم كه پليس جلوي جوانها را مي گرفت و از آنها كارت شناسايي درخواست مي كرد چيزي كه در كشور خودمون زياد ديده مي شود.

البته بيشتر جلوي آنهايي را مي گرفت كه قيافه جنوبي يعني اوشي داشتند و  احتمال عضويت آنها در گروه هاي تندرو اسلامي وجود داشت. برخي از تاجيك هاي كمي مذهبي  كه با ما ارتباطي داشتند هم مي گفتند كه در اين مدت كتابهاي مذهبي را در ماشين هاي خود قرار نمي دهيم چون احتمال دستگيري و بازداشت وجود داشت.

سطح شهر هم پر بود از پوسترهاي اجلاس كه عكس روساي جمهور كشورهاي عضو اين سازمان را نصب  كرده بودند در بعضي جاه ها هم در كنار پرچم كشورهاي اصلي عضو، پرچم كشورهاي ناظر هم نصب شده بود و تلويزيون هاي سطح شهر هم همگي به پخش تيزرهاي ساخته شده در ارتباط با اين اجلاس مي پرداختند.

هيات ايران كه رسيد مورد استقبال وزير دارايي قرقيزستان قرار گرفت.

جباراف وزير دارايي قرقيزستان خيلي فعال، مورد اعتماد رئيس جمهور قرقيزستان، خوش مشرب و علاقه خاصي به ايران و آقاي احمدي نژاد دارد و پارسال هم به ايران اومد و احتمالاً تا يكي دو ماه ديگه دوباره مياد تهران. در جريان انقلاب ماه مارس ۲۰۰۵ قرقيزستان رئيس ستاد هماهنگ كننده گروه هاي مخالف دولت آقايف بود. بازيگر خوبي در عرصه سياسي و مالي كشور است و از بعد از انقلاب مارس كه اغلب وزراء در چندين نوبت تغيبر كرده اند تقريباً تنها وزيري است كه ثابت مونده كه اين نشون مي ده قواعد بازي را خوب وارده.

ستون ماشين هاي هيات ايراني كه به گفته نماينده وزارت خارجه قرقيزستان كه اينجا بهش ميگن ميد، بزرگترين ستون و شامل حدود ۳۰ ماشين مي شد از فرودگاه حركت كرد و در حالي كه دو فروند هلي كوپتر هم در بالاي سر ماشين اقاي احمدي نژاد در ارتفاع پايين در حال پرواز بود. البته اين موضوع براي تمام هيات ها بود. اسكورت و تامين امنيت هوايي در رفت و برگشت در مسير فرودگاه و اجلاس وجود داشت و به نظر مي رسد از روس ها اجاره كرده بودند چون خود قرقيزا هلي كوپتر نظامي ندارند.

آقاي احمدي نژاد و اكثر هيات در هتل حيات مستقر شدند و بلافاصله برنامه هايي كه برايشان تنظيم شده بود را اغاز كردند.

لاريجاني دبير شوراي امنيت ملي، وزير خارجه، معاون وزير خارجه و ۲ نماينده مجلس هم شاخص ترين افراد همراه رئيس جمهور بودند و البته كلي حشم و خدم و محافظت پيش رو و پس رو كه در اينگوه سفرها طبيعي است.

قرقيزستان با سربلندي از ميزباني اين اجلاس خارج شد و ناهماهنگي ها و كم و كاستي هايي هم كه در بعضي از چيزها وجود داشت، ارزش اين كار بزرگ را خدشه دار نمي كند.

قرقيزا تا سالها به ميزباني خوب اين اجلاس افتخار خواهند كرد.

ايران در تلاش است كه عضو دايم شود. البته كمي دشوار به  نظر مي رسد ولي اگر ايران وارد شود و افغانستان هم كم كم گام به اين سازمان نهد تنها نهاد امنيتي به اين اهميت است كه سه كشور فارسي زبان در آن عضو هستند. كشور سوم تاجيكستان است كه عضو دايم آن است.

 

نوشته شده در جمعه بیست و ششم مرداد 1386ساعت 12:53 توسط یکی از میان همه| |

سلام

امروز داشتم توي خيابانهاي شهر بيشكك دور مي زدم يك اتفاق نادر ديدم. اون اتفاق اين بود كه داشتند لامپاي توي خياباناي شهر را عوض مي كردند اينم از جمله كارهايي آماده سازي شهر بيشكك است براي اجلاس شانگهاي. توي اين سه سال اولين بار بود كه اين صحنه را من مي ديم. بغير از يكي دو خيابان اصلي اغلب خياباناي شهر تاريك است و لامپ ندارد، روشني خيابانا بيشتر از نور مغازه ها و ماشيناست. مثل ايران نيست كه تمام شهر روشن باشه. خونه هاشون هم همينجوريه. تمام شب راممكنه با يك لامپ سر كنند. اين فرهنگيه كه از دوره شوروي مونده. هرچند دارن كمك از اين فرهنگ فاصله  مي گيرن ولي هنوز هم وجود داره. البته علت اون كمبود برق نيست چون قرقيزستان توليد برق ابي زيادي داره و حتي صادر هم ميكنه. ولي پول ندارند كه تجهيزات و امكانات لازم براي روشنايي شهراشون تهيه كنند.

نوشته شده در شنبه ششم مرداد 1386ساعت 23:5 توسط یکی از میان همه| |

قرار است تا چند روز آينده قرقيزستان يكي از تاريخي ترين روزهاي سياسي خود در طول سالهاي استقلال را ببيند. اجلاس شانگهاي كه چيني ها و روس ها روي آن حساب ويژه اي باز كرده اند و آمريكايي هم به دقت تحولات آن را پيگيري مي كنند، روز ۲۵ مرداد يعني ۱۶ آگوست در بيشكك برگزار مي شود. روزي كه اعضاء اين سازمان نشستند و تصميم  گرفتند كه اجلاس بعدي در بيشكك باشد، كمتر كسي فكر مي كرد قرقيزا بتوانند از عهده اين اجلاس بربيايند.

آمدن حدود ۱۰ رئيس جمهور با حشم و خدم؛ نبودن امكانات اقامت و وجود ده ها مشكل نرم افزاري و سخت افزاري ديگر همگي اين باور را تقويت مي كرد كه بايد منتظر انصراف دولت بيشكك از ميزباني اجلاس باشند ولي اينچنين نشد و دولت قرقيزستان بعنوان يك امر حيثيتي به اين موضوع نگاه كرد و علي رغم تمام مشكلات مالي حاضر به انصراف از ميزباني نشد.

امروز بيشكك حال و هوايي ديگر دارد. دولت با كمك هايي كه از اين و اون گرفته در حال تغيير چهره شهر است. ساختمانهاي حاشيه برخي خيابانهاي اصلي شهر را رنگ آميزي هاي جديد كرده اند و خط كشي هاي خيابان را نو كرده اند. هر روز ماشين ها و موتورسوارهاي پليس در سطح شهر به نشانه آمادگي براي اجلاس مانور مي دهند.

چيني ها كمي پول داده اند و چند اقامتگاه در حال ساخت است. وزارت خارجه كنترل هتلها و اقامتگاه هاي سطح شهر را در دست گرفته تا از دستشان خارج نشود. بيشكك تاكنون بصورت همزمان اين تعداد هيات را به خود نديده و اين وضعيت را به خوبي مي توان با گشت و گذار در سطح شهر احساس كرد.

شانگهاي و يا به قول اينجايي ها، همون شوس، روز سختي را در بيشكك خواهد داشت، با اينكه اجلاس سران يك روزه است و همه روساي جمهور يك روز قبل وارد مي شوند، احتمالاً روز ۲۴ و ۲۵ مرداد روز بسيار سختي براي شهر بيشكك باشد.

شايد دولت اين دو روز را تعطيل رسمي اعلام كند تا تردد در سطح شهر به حداقل برسد. در روزهاي عادي اگر هياتي در سطح رئيس جمهور به قرقيزستان بيايد در مسير عبور و مرور  راه ها بسته مي شوند و مشكلات زياد ترددي به وجود مي آيد.

بهرحال بايد منتظر ماند بينيم اجلاس به چه صورتي برگزار مي شود. جدا از محتواي سياسي اجلاس، ميزباني آن بسيار اهميت دارد. علاوه بر روساي جمهور، گفته مي شود دبير كل سازمان ملل  هم مي ايد و چند تن از سران كشورهاي منطقه هم بعنوان مهمان ويژه خواهند آمد كه بصورت طبيعي كار را سنگين تر مي كند.

از حدود ۱۰ ماه پيش كميته اي تشكيل شده كه تمام كارهاي مربوط به اين اجلاس را زير نظر دارد.

نوشته شده در جمعه پنجم مرداد 1386ساعت 16:16 توسط یکی از میان همه| |

چند وقت پيش فرصتي دست داد تا آخرين ساخته رسول ملاقلي پور يعني ميم مثل مادر را ببينم. خوب ملاقلي پور فعلاً نيست و شايد هم بخاطر همين فيلم باشد كه ديگر نيست. با اينكه گلشيفته فراهاني در برنامه اي در يكي از شبكه هاي داخلي بسيار براي مرگش گريست و هر وقت از او از رسول مي پرسند زود بغض گلويش را مي گيرد و براي چند لحظه اي سكوت مي كند، ولي به اعتقاد من ملاقلي پور بالاترين ظلم و بي انصافي را در حق يك قشر جامعه روا داشته، جايي كه با تمام بي رحمي با قضاوتي يك طرفه و ساختن چهره اي كاملاً غيرمعمول از گروهي از افراد جامعه به دلايل نامعلومي سعي در ايجاد تصوري نادرست از اين گروه كرده است. با اينكه نتوانستم بيش از ۳۰ دقيقه از اين فيلم را ببينم از همين زمان كم و البته گفته هاي كساني كه فيلم را كامل ديده اند، ملاقلي پور به اعتقاد من با اين ساخته با اينكه سروصداي كاذب و البته زيادي در جامعه ايجاد كرد، آخرين ساخته خود را تبديل به نقطه سياهي در كارنامه خود كرد. شايد او خواسته غيرمستقيم تصوير سياست و سياست بازي را ترسيم كند ولي او حق نداشت زندگي خصوصي آدم هاي داخل در عرضه سياست را بازيچه و دستاويز حرفه خود كند.

شايد او رفت چون آه هزاران نفر كه احساس مي كردند در حق آنها ظلم روا داشته شده است، در اين رفتن بي تاثير نباشد. خدشه دار كردن چهره گروهي از جامعه به اين شدت و حدت و هيچ جايي براي حداقل صفات خوب باقي نگذاشتن، با هيچ دليل و منطقي قابل پذيرش نيست.

نوشته شده در چهارشنبه سوم مرداد 1386ساعت 11:13 توسط یکی از میان همه| |